از آنجایی که مطالعه، حفاظت، مرمت و احیای بناها، مجموعه‌ها، محوطه‌ها و بافت‌های تاریخی عرصه‌های مسکونی کشور ضرورت دارد، معماران و مهندسینی که در این امر فنی، فرهنگی و هنری مهارت دارند باید مانند یک معمار و هنرمند اشراف و تسلط لازم را بر ابعاد تخصصی و مفاهیم امروزی حرفه خود داشته باشند. فارغ‌التحصیلان این رشته در واقع مهندسین معماری خواهند بود که می‌آموزند چگونه امروز را با بهره‌گیری از تجربیات گذشته برای آینده بسازند. آن‌ها افرادی خواهند بود که پلی بین معماری گذشته و آینده می توانند ایجاد کنند.

فارغ‌التحصیلان این رشته قادر خواهند بود با اطلاعات و دانش عمومی، نظری و تحقیقات از یک طرف و کار عملی از طرف دیگر هزاران بنای تاریخی را که در اختیار واحدهای دولتی از قبیل سازمان میراث فرهنگی کشور  و سایر  وزارتخانه‌ها و ارگان‌های دولتی و بخش خصوصی قرار دارد، مورد مرمت و بازسازی قرار دهند و ضمن نگهداری و مرمت بناهای تاریخی، نسل جوان را برای عبرت آموزی از آثار گذشتگان یاری نمایند. کار در این رشته به ۲ دسته تقسیم می‌شود پروژه‌ای و پژوهشی. پروژ‌ه‌ای در واقع همان کار گروهی مرمت آثار باستانی با زمانی طولانی است که اصولا در فضای آزاد و تحت شرایط  آب و هوایی متفاوت انجام می‌شود و پژوهشی به تحقیق و بررسی در زمینه مرمت گفته می‌شود و اصولا به عنوان کاری با درآمد ثابت روی آن حساب باز نمی‌کنند. راه بعدی البته تدریس به عنوان استاد این رشته در دانشگاه است.