طی گفت‌وگویی پیرامون معرفی و بررسی سه اثر ادبی استاد غلامحسین مراقبی (استاد برجسته دانشگاه پارس، پژوهشگر و مدرس زبان فارسی)، این نویسنده به تشریح نگاه پژوهشی و اهداف نگارش آثار خود پرداخت.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه معماری و هنر پارس، طی گفت‌وگویی پیرامون معرفی و بررسی سه اثر ادبی استاد غلامحسین مراقبی (استاد برجسته دانشگاه پارس، پژوهشگر و مدرس زبان فارسی)، این نویسنده ضمن تشریح نگاه پژوهشی و اهداف نگارش آثار خود، به نقش ادبیات داستانی کهن، اهمیت پاسداشت زبان فارسی و ضرورت آگاهی‌بخشی به جامعه درباره ویژگی‌ها و دگرگونی‌های این زبان پرداخت.
استاد مراقبی در آغاز سخنان خود تأکید کرد: تألیف هر اثر نیازمند شناخت دقیق مخاطب و توجه به نیازهای روز جامعه است.
وی با اشاره به کاهش شمار کتاب‌خوانان و ضرورت جذب مخاطب به ادبیات پارسی اظهار داشت: زبان فارسی زبانی مقدس، کهن و پویاست؛ زبانی که در طول تاریخ از اوستایی، اشکانی، پهلوی تا دری دگرگون شده و امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند مراقبت و بازخوانی است.
استاد مراقبی ضمن اشاره به تجربه سال‌ها فعالیت در برنامه‌های رادیویی، یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های خود را آموزش درست‌نویسی و درست‌خوانی و کمک به فراموش‌نشدن زبان فارسی در میان مردم دانست و افزود: استفاده از داستان‌های کوتاه، شیرین و پندآموز مولوی و دیگر حکایت‌های کهن، راهی مؤثر برای ارتباط با مخاطبان مختلف است.
در ادامه، وی به معرفی سه اثر خود که در انتشارات دانشگاه پارس منتشر شده‌اند، پرداخت؛ آثاری که هریک گوشه‌ای از تلاش این نویسنده برای بازخوانی ادبیات پارسی و آموزش زبان را روایت می‌کند.
کتاب داستان‌هایی از پارسی‌سرایان (مولوی و دیگر سرایندگان) دفتر یکم (به دو زبان پارسی و انگلیسی)
این کتاب مجموعه‌ای از ۴۵ داستان برگزیده از مولوی، عطار، سنایی، سهروردی و دیگر روایتگران است. استاد مراقبی در مقدمه این اثر توضیح می‌دهد که چگونه سیر تاریخی داستان‌سرایی در ایران، از تمثیل‌های درباری تا روایت‌های مردمی صوفیان، به خلق گنجینه‌ای انجامیده که امروز بخشی از هویت فرهنگی ایرانیان است.
وی در این گفت‌وگو نیز درباره این اثر بیان داشت: داستان‌های مولوی برای مردم امروز نیز زنده‌اند؛ چون زبان‌شان ساده، انسانی و سرشار از حکمت است. این کتاب را برای همه (از دانشجویان تا عموم مردم) تدوین کردیم تا پلی میان ادبیات کهن و مخاطب معاصر ایجاد شود.
کتاب داستان‌های پارسی (برگرفته از مثنوی معنوی و دیگر متن‌های پارسی)
کتاب دوم بیش از هر چیز به رابطه مولوی و شمس و جایگاه عشق در شکل‌گیری مثنوی می‌پردازد. مقدمه کتاب، با زبانی روایت‌گونه، دگرگونی جلال‌الدین محمد بلخی پس از دیدار با شمس را بازگو می‌کند و چرایی نفوذ گسترده مثنوی در ادبیات ایران را نشان می‌دهد.
استاد مراقبی در خصوص این کتاب تصریح کرد: هدف از نگارش این کتاب، آشناکردن مخاطب امروز با ریشه‌های فکری و عاشقانه‌ای است که مثنوی را به اثری فراتر از یک متن دینی یا عرفانی تبدیل کرده است.
کتاب درس‌هایی درباره نگارش، خوانش و گویش (گفتارهایی در رادیو ایران)
این کتاب برگرفته از مجموعه برنامه‌های رادیویی نویسنده با عنوان «درست بنویسیم، درست بخوانیم، درست بگوییم» است. محتوای این اثر به آسیب‌های زبانی رایج در گفتار رسانه‌ای و روزمره می‌پردازد و راهکارهایی برای پاسداشت زبان فارسی ارائه می‌دهد.
به گفته نویسنده، در سال‌های اخیر، یورش واژگان بیگانه و واژگان ترجمه‌نشده چنان گسترده شده است که گاهی مخاطب از دریافت مفهوم بازمی‌ماند. این کتاب برای کمک به بازگشت آرامش و شیوایی به زبان فارسی نوشته شد.
استاد مراقبی (استاد برجسته دانشگاه پارس) در پایان گفت‌وگو، درمورد برنامه‌های پژوهشی آتی خود مطرح کرد: پروژه‌های آینده بر زندگی دانشمندان بزرگ ایرانی همچون بوعلی سینا، خیام، رازی و ابوریحان بیرونی و همچنین پژوهش در زمینه تاریخ معماری ایرانی و زندگی معماران بزرگ متمرکز خواهد بود.
