دکتر محمودی به تعداد بالای فارغ ­التحصیلان مقطع دکتری انتقاد کردند و اظهار داشتند نیاز امروز ما کارشناسان ارشد در معماری است. در ادامه دکتر حافظی با بیان ویژگیهای کارشناس معماری تاکید کردند هدف آموزش عالی ما باید تربیت کارشناس باشد، نه هنرمند. همچنین دکتر تغابنی دانشگاه ­های مختلف را دارای هدف­های متفاوت در تربیت دانشجویان خود دانستند و بیان کردند که دانشگاه ­ها باید به جای ارائه ­ی ایدئولوژی به دانشجو کمک کنند تا جایگاه خود را بیابد.

دکتر بصیر نیز به تعداد بالای مراکز ارائه­ دهنده­ ی آموزش معماری انتقاد کردند و با بیان آماری بین ایران و دیگر کشورها مقایسه­ ای انجام دادند و پس از آن دکتر حسینی با تاکید بر موضوع کار در حین آموزش سخنان خود را ایراد کردند و بیان داشتند که در ایران این امکان وجود ندارد و به این دلیل دانشجویان تحصیل را تا مقاطع بالا ادامه می­دهند و در نهایت به آموزش در دانشگاه ­ها بسنده می­کنند. دکتر دیبا به شیوه ­ی آموزش معماری انتقاد کردند و اظهار داشتند که باید شیوه ­ی “بوزاری” جای خود را به روش­ های مبتنی بر ساخت بدهد. دکتر اعتصام هم به مانند دکتر محمودی بر کاهش تعداد دانشجویان دکتری تاکید کردند و از عدم تعادل بین کمیّت و کیفیت آموزشی انتقاد کردند.

در پایان به تعدادی از پرسش­ های حاضرین پاسخ داده شد و پروفسور گلابچی مباحث مطرح شده در جلسه ­ی اول را جمع ­بندی کردند و اظهار داشتند که در پایان نشست­ها به یک منشور یا دستورالعمل و به یک مبانی نظری در کیفیت آموزش معماری و شهرسازی کشور دست خواهیم یافت.

لازم به ذکر است در پایان این نشست ­ها، مشروح مباحث مطرح شده منتشر خواهد شد.