طی گفتوگویی با استاد آذرمیدخت فتاحی (استاد برجسته دانشگاه پارس)، پیرامون فرآیند پژوهش و نگارش کتاب «نقوش سفالهای فلات مرکزی ایران در دوره مسسنگی» بحث و گفتوگو شد.

به گزارش روابط عمومی دانشگاه معماری و هنر پارس، در ادامه روند توسعه پژوهشهای تخصصی، انتشارات این دانشگاه کتاب «نقوش سفالهای فلات مرکزی ایران در دوره مسسنگی» به تألیف خانم آذرمیدخت فتاحی و آقای عباس باورسایی را منتشر کرده است.
از این رو، پیرامون فرآیند پژوهش و نگارش این اثر با استاد آذرمیدخت فتاحی (استاد برجسته دانشگاه پارس) به گفتوگو پرداختیم.
استاد فتاحی درباره خاستگاه ایده این کتاب گفت: شکلگیری این پژوهش به دوران تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد بازمیگردد؛ زمانیکه در یکی از کلاسها با موضوع نقوش جانوری در آثار پیش از تاریخ آشنا شدم. از همانجا انگیزه بررسی نقوش سفالهای فلات مرکزی ایران در دوران مسسنگی، در ذهنم شکل گرفت.
وی، نبود منابع جامع و پراکندگی دادههای پژوهشی را از جمله مهمترین دلایل آغاز نگارش این اثر دانست و افزود: در آن زمان هیچ منبع منسجم و یکپارچهای درباره نقوش جانوری سفالهای فلات مرکزی وجود نداشت. بنابراین، این پژوهش با راهنمایی یکی از اساتید از قالب پایاننامه خارج و بهصورت کتاب تدوین شد تا دانشجویان، طراحان و پژوهشگران بتوانند به مجموعهای منظم و دستهبندیشده از نقوش جانوری، گیاهی، انسانی و هندسی دسترسی پیدا کنند.
استاد فتاحی با اشاره به اینکه این اثر پلی میان هنر و باستانشناسی ایجاد کرده است، اظهار داشت: این کتاب در چهار بخش تدوین شده است و بهعنوان یک منبع مرجع، میتواند برای پژوهش در زمینههای مختلف اعم از طراحی گرافیک، هویت بصری و خلق ایدههای مبتنی بر میراث فرهنگی ایران مورد استفاده قرار گیرد.
وی مهمترین چالش تألیف را پراکندگی اطلاعات و گستردگی جغرافیایی فلات مرکزی عنوان کرد و گفت: منابع و مقالات متعدد و گاه متناقض، ضرورت دستهبندی دقیق و بازخوانی علمی نقوش را دوچندان میکرد، اما همین دشواری مسیر، در نهایت منجر به دستیابی به مجموعهای کامل و قابل استناد شد.
استاد فتاحی با اشاره به اهمیت حمایتهای علمی در مسیر پژوهش بیان کرد: انتشار این کتاب با حمایتهای ارزشمند پروفسور محمود گلابچی و همراهی آقای عباس باورسایی ممکن شد. چنین پشتیبانیهایی زمینهساز تولید دانش مکتوب و گسترش فرهنگ پژوهش در میان استادان و دانشجویان است.
وی در پایان خطاب به پژوهشگران جوان توصیه کرد: اگر به موضوعی علاقه دارید، پژوهش را نیمهکاره رها نکنید. آن را مکتوب کنید و به مرحله انتشار برسانید؛ چراکه هنوز در بسیاری از زمینهها جای خالی تألیف و تحقیق احساس میشود و این وظیفه ماست که این خلأ را پر کنیم.





