امروزه، توسعه پایدار و به تبع آن معماری پایدار و معماری سبز به یکی از مباحث کلیدی در حوزه معماری و مهندسی تبدیل شده است؛ از همین رو، با مؤلفان کتاب معماری پایدار گفتوگویی داشتیم.

به گزارش روابط عمومی دانشگاه معماری و هنر پارس، کتاب معماری پایدار (راهبردی به سوی معماری کمکربن) به تألیف پروفسور محمود گلابچی و مهندس بهاره طایری، توسط انتشارات دانشگاه پارس در سال 1402 منتشر شده است.
امروزه، توسعه پایدار و به تبع آن معماری پایدار و معماری سبز به یکی از مباحث کلیدی در حوزه معماری و مهندسی تبدیل شده است؛ از همین رو، با مؤلفان کتاب مذکور گفتوگویی داشتیم.
طی این گفتوگو، پروفسور محمود گلابچی (دارنده کرسی یونسکو در معماری و بنیانگذار دانشگاه پارس) مطرح کرد: در عصر حاضر، مسئله حفظ محیط زیست و سلامت کره زمین به یک رویکرد جهانی تبدیل شده است. به همین جهت پرداختن به مفهوم پایداری یاsustainability ، ضرورتی غیرقابلانکار در حوزههای مختلف علم و فناوری است.
وی اضافه کرد: ما در معماری پایدار، به دنبال راهکارهایی هستیم تا فرآیند بهرهگیری از منابع موجود بهگونهای مدیریت شود که نسلهای آینده نیز بتوانند از این امکانات بهرهمند شوند.
پروفسور گلابچی ضمن اشاره به اهمیت تدوین این کتاب اظهار داشت: سالها تدریس درس «معماری پایدار»، این نیاز را برای من روشن ساخت که نبود یک منبع جامع، خلأی جدی برای جامعه تخصصی این حوزه محسوب میشود.
وی بیان کرد: این کتاب با تکیه بر آخرین پژوهشهای بینالمللی و یافتههای علمی، به شیوهای عملیاتی نشان میدهد که چگونه میتوان اصول پایداری را در ساختمانسازی بهکار گرفت.
پروفسور گلابچی با اشاره به نقش دانشگاه پارس در ترویج دانش معماری پایدار، تأکید کرد: دانشگاه معماری و هنر پارس، بهعنوان یک دانشگاه پیشرو و سطح یک کشور، وظیفه دارد مطالب علمی و تخصصی مورد نیاز جامعه را تدوین و منتشر کند.
وی در پایان توصیه کرد: تمامی فعالان حوزه معماری، شهرسازی و مهندسی که در فرآیند طراحی، اجرا و بهرهبرداری از ساختمانها نقش دارند، مطالعه این کتاب را در اولویت خود قرار دهند؛ چراکه آینده حوزه معماری بدون توجه به پایداری، مفهومی نخواهد داشت.
مهندس بهاره طایری، دیگر مؤلف این اثر نیز اظهار داشت: این کتاب به بررسی مفهوم معماری پایدار و ضرورتهای آن در عصر حاضر میپردازد. همچنین، روند شکلگیری ایدههای مربوط به ساختمانهای سبز و کمکربن را تشریح میکند که از دوران صنعتیشدن تا اواخر قرن بیستم به وجود آمدهاند.
وی ادامه داد: در دوره مذکور، انسانها به تأثیرات فعالیتهای زیانبار خود بر طبیعت از جمله افزایش سطح دریا، تغییرات اقلیمی و بهمخوردن تعادل اکوسیستمها پی بردند و در نهایت اصلاح این رویکردها در دستور کار قرار گرفت.
مهندس طایری با اشاره به اینکه حدود ۴۰ درصد از فعالیتهای انسانی به صنعت ساخت و ساز مربوط میشود، بیان کرد: معماران و برنامهریزان باید در پی راهکارهایی برای کاهش تأثیرات مخرب این صنعت باشند.
وی خاطرنشان کرد: معماری پایدار به جنبههای اقتصادی و اجتماعی توجه دارد و هدف آن بهینهسازی استفاده از منابع و کاهش انتشار کربن در مراحل طراحی، ساخت، بهرهبرداری و تخریب ساختمانها است.
لازم به ذکر است، این کتاب از طریق انتشارات دانشگاه پارس در دسترس علاقهمندان قرار دارد. امید است این اثر ارزشمند بتواند بهعنوان منبعی الهامبخش، زمینهساز تحولاتی مثبت در صنعت ساختوساز سرزمین ایران باشد.





