شرح کارگاه سلولهای جمعشونده لولایی
امروزه در دنیای صنعتی اکثر مصالح به صورت ورقهای تولید میشوند که از این جمله میتوان به مصالحی همچون ورقههایMDF، ورقههای آلومینیوم و چوب اشاره کرد. در نتیجه رسیدن به فرمهای خمیده به منظورهای متفاوت به وسیله این نوع مصالح تنها با استفاده از روشهای خاصی امکانپذیر است. لولا (Hinge) نام تکنیکیست که به وسیله تضعیف مواد در نقاط خاص امکان خروج تدریجی از صفحه را تحت شرایط خاصی به مصالح میدهد.
تجربه کار بر روی تکنیک لولا و آموزش کارگاهی آن، در کارگاه پانلسازی با تکنیک لولا در دانشگاه تهران (9-14 آبان 1394) نشان داد علاوه بر ظرفیت بالای کار بر روی این تکنیک، خلا شناخت چنین تکنیکهایی نیز در فضای آموزشی معماری کشور ما کاملا مشهود است. کارگاه لولا با طرح مسالهای کامل، تکنیک لولا را در فضای دانشجویی معماری شناساند و حالا میشود انتظار داشت که با توسعه طرح کارگاه پیشین، کاربرد لولا را در رویکرد خاصی از طراحی پیش بگیریم که در تناسب بیشتری با ساخت دیجیتال و روشهای نوین باشد. محور کار کارگاه پیش رو تکیه بر کاربرد تکنیک لولا در طراحی و ساخت سلولهای بازوبسته شونده است که نقش مهمی در معماری نوین دارند.
این کارگاه با استفاده از تکنیک لولا و مبانی طراحی پارامتریک تلاش خواهد کرد که دانشجویان را در مسیر طراحی و ساخت پنلهای نما و جداکننده فضاهای داخلی با استفاده از مصالحی همچون plywood و ورقهای کامپوزیت پوشاننده نما هدایت نماید. در نتیجه تمرینی برای طراحی پارامتریک و تجربههای ساخت دیجیتال برای دانشجویان به ارمغان خواهد آورد. دانشجویان در طول برگزاری کارگاه تلاش خواهد کرد با بهره گیری از تکنیکها و انواع مختلف لولاها، فرمهای پیچیدهاى از سلولهای کاربردی بازوبسته شونده در طراحی معماری را با استفاده از صفحات تخت طراحی کرده و بسازند. کارگاه شامل بخشهای مختلفی میباشد که از توضیح و توصیف فرآیند طراحی دیجیتال آغاز میشود و دانشجویان پس از آشنایی اولیه با مبانی به تجربهی طراحی لولا با متریالهای تست مانند مقوای ماکت میپردازند. در این مرحله از دانشجویان انتظار میرود تا به منطق طراحی و پیادهسازی دیجیتال لولاها دست پیدا کنند. در مرحلهی بعد با طرح مساله در باب سایبانهای متحرک نما، هر یک از گروهها با استفاده از متریالهای معمارانهترمانند صفحات Plywood به تجربهی یکبهیک طراحی و ساخت واحدهای ساختی خواهند پرداخت.






